Klinik pediatrik diş hekimliğinde müzik: 75 yıllık bir kapsam incelemesi

Özet

 Müzik, nörolojik, psikolojik, fizyolojik, bilişsel ve duygusal etkilerin organize ses, gürültü ve sessizlik yoluyla zamanla sınırsız olduğu sinir devrelerinin akustik bir uyarımıdır. Müzik, klinik pediatrik diş hekimliğinde (CPD) davranış rehberliğinin teknolojik bir modu ve bir çocuğun dikkatini başarılı bir tedavi sunumu için dağıtabilen duyusal olarak uyarlanmış bir diş ortamının bileşeni olarak yerini bulur.[1] Çok yönlü bir müdahale olarak müzik, çok sayıda farmakolojik olmayan davranış rehberliği tekniği arasından seçim yapmanın (bir 'zenginlik utancı') ötesinde, kaygı giderici, analjezi ve anestezi sunduğunda CPD'de terapötiktir.[2] Müzik terapisi (MT), farmakolojik davranış rehberliği tekniklerinin aşırılığı, dışlayıcılığı ve bilinmezliği gibi eksikliklerini giderebildiği için CPD'de dikkati hak ediyor.[3] Ancak, eğitimli bir müzik terapisti bile MT'nin CPD'de nasıl sunulduğunu kavrayamayabilir. Diş kliniğinde sıkıntıda olan bir çocuktan olumlu davranış beklemek için kulaklık takmanın ve işitsel girdi sağlamanın gerekçesi, mevcut literatürün bilimsel olarak incelenmesini ve açıklanmasını gerektirir.