Müzik yeterli olduğunda: Müzik terapisi savunuculuğu için bir vizyon

Özet

İnsanlar doğası gereği müzikaldir ve müzikle etkileşim, bireysel ve toplumsal yaşamın doğal bir bileşenidir. İnsanlar tıbbi veya ruhsal sağlık endişeleri nedeniyle bir kuruma yerleştirildiklerinde, aniden müziksel katılıma ancak bir müzik terapisi programı aracılığıyla erişebilme durumu ile karşı karşıya kalabilirler. Müzik terapistleri çeşitli kurumsal ortamlarda klinik programlamayı oluşturup genişlettikçe, müziğin rolünün ve mesleğin varlığının gerekçelendirilmesi, sıklıkla belirli tıbbi veya psikoterapötik sonuçlara dayalı olmayıı gerektirir. Batıya özgü kanıta dayalı tıp modellerine dayanan sağlık hizmetleri ortamlarında, hastanın müzikle etkileşiminin genellikle müzik dışı sonuçlara dayanarak gerekçelendirilmesi gerekir ve müzik terapistleri bu modellere uyum sağlamak için hastaların müzikle ilişkilerini istemeden kısıtlama ve hatta patolojik hale getirme riskiyle karşı karşıyadır. Mental sağlık ve tıbbi ortamlardaki kapsamlı müzik terapisi deneyiminden klinik örneklere dayanarak, bu makale, Batı sağlık hizmetleri modellerindeki mevcut taleplere ve gerçekliklere duyarlı kalarak müziğe temellendirilmiş bir müzik terapisi savunuculuğu vizyonunu araştıracaktır. Tıpkı müziğin eğitim sistemimizdeki yerinin, matematiksel beceriler gibi müzik dışı hedefleri ilerletme yeteneğinden daha fazlasına dayanması gerektiği gibi, müziğin sağlık hizmetleri içindeki yeri için vizyonumuz da tıbbi veya psikoterapötik amaçlara ulaşmak için bir araçtan daha geniş olmalıdır.

Anahtar kelimeler: Müzik terapisi, savunuculuk, kurum, ruh sağlığı, tıp